Her peygamber, muhatap olduğu insanların hassasiyetlerine göre çeşitli mucizeler göstermiştir. Şüphesiz ki Efendimiz’in (sav) en büyük mucizesi Kur’ân, Kur’ân’ın en büyük mucizesi sahâbe, sahâbenin en büyük mucizesi ise Hz. Ebû Bekir’dir (ra).

O, Kur’ân’ın insan yetiştirme mucizesinin yeryüzünde vücut bulmuş hâlidir. 63 yıllık bereketli hayatın sahibi; tam bir teslimiyet, sadakat ve celadet abidesi olan bu güzide şahsiyet, Efendimiz’in (sav) arkasında namaz kıldığı iki kişiden biridir.

O, Resûlullah’ın (sav) vefatından sonra sahâbeleri dağ gibi ayakta tutan; O’nun (sav) vefatının ardından bütün müşkül meseleleri son derece kolaylıkla çözüme kavuşturan kişidir. Mi’rac hadisesinde “O (sav) söylüyorsa doğrudur!” dediği için kıyamete kadar Ebû Bekir-i Sıddîk diye anılacak olandır.

İnsanların sadakatlerinden ve samimiyetlerinden fazlaca şüphe duyduğumuz bu asırda, senin her yönüyle Allah rızası için kurmuş olduğun hâlis dostluk ahlakına hasretiz ya Ebû Bekir (ra)! Çünkü bu devirde insanlar dostluğun, kardeşliğin ve vefanın da bir sadakat olduğunu bilmiyorlar.