İçinde yaşadığımız “canavarlar zamanı”nın bir korku çağı
olduğunda neredeyse herkes hemfikir görünüyor. Belirsizliğin,
güvensizliğin yarattığı korku. İnsan türünün belirsizlik içinde
yaşadığı o uzun çağlardan sonra; her şeyi kontrol altına aldığını,
en azından alabileceğini düşündüğü kısacık zamanda geliştirdiği
özgüveni yerle bir eden bir korku. Ona yapışan öfke. Korkuyu
korku değil de öfke olarak ifade etmeyi kolaylaştıran onca “bilgi”:
İşsiz kaldık çünkü Suriyeliler geldi, güvende değiliz çünkü
LGBTi’ler dünyanın çivisini çıkardı… Ve bu ikisinin ayrılmaz
üçüncüsü, nefret. Bu kombonun eşlikçileri de az değil: Hınç,
tiksinti, haset, kayıtsızlık…
Ama haklarında daha az konuşulsa da varlığından haberdar
olduğumuz başka duygular da var: Cesaret gibi, heves gibi, merak
gibi. Onlar olmasa, hayatta kalamazdık herhalde. Ne hayatta
kalabilirdik ne de bütün bu korkunun, öfkenin, nefretin içinde
birbirimize el uzatabilirdik. Şükür ki yalnızca korku, öfke, nefret
değil bulaşıcı olan; cesaret de heves de merak da bulaşıcı.
Zamanın duygusu mudur diye düşünülen duygular -sebat gibi,
insaf gibi, şefkat gibi- bize bu “canavarlar çağı”nda başka yolların,
başka imkânların da olduğuna işaret ediyor.
Aksu Bora ve Gökçe Zeybek Kabakcı’nın hazırladığı derlemede
Emin Alper, Akça Ataç, Kübra Bozkurt, Kurtuluş Cengiz, Bircan
Değirmenci, Hande Gür, Zerrin Kurtoğlu, Vivet Kanetti, Nilay
Örnek, Burak Bilgehan Özpek, Haktan Ural, Sezen Ünlüönen,
Sibel Yardımcı, Bediz Yılmaz ve Sezai Ozan Zeybek’in yazıları yer
alıyor.