Man Booker finalisti Ali Smith’in “Mevsimler

Dörtlemesi” adlı serisinin son romanı, hafızayı,

affetmeyi, hafife almayı ve ânı yakalamayı öven,

düzyazı şeklinde yazılmış bir şiir.”

– The New York Times

Bu, değişimin eşiğindeki insanlar hakkında bir hikâye... Karakter-

leri aynı ailenin üyeleri ama birbirlerine çok yabancı olduklarını

düşünüyorlar. Böylesi bir gerçek ortada duruyorken temel sorular-

dan birinin dillendirilmesi de çok vakit almıyor: Aile dediğin ne-

dir? Sınırları nerede başlar, nerede biter? Ve ortak hiçbir şeyleri

olmadığını düşünen insanlar, sadece aynı aileye üye oldukları için

bu gerçeği görmezden gelebilirler mi?

Vivaldi’nin Dört Mevsim’de notalarla yaptığı neyse Ali Smith’in

Mevsimler Dörtlemesi’nde sözcüklerle yaptığı da o... Bu, kusursuz

bir kaos, anlatılması ya da özetlenmesi mümkün görünmeyen bir

metin senfonisi ki, bu kitapla nihayete eriyor...