“Gece ve ayın birbirlerine ait olduklarını düşünürdüm. Ta ki gecenin amacının ayı yutmak olduğunu fark edene dek. Kim derdi ki gece, aslında ona ışık veren aya düşman olsun?

Birimiz karanlığın, diğerimiz ise aydınlığın varisiydik. Onun görevinin beni yok etmek olduğunu öğrenene kadar hayatımı çoktan ellerine teslim etmiştim. Asıl amacını öğrendiğimdeyse artık sadece hayatım değil, ruhum da onun ellerinin arasındaydı.

Ben bir arafta değildim. Çünkü araf, cenneti de bir ihtimal kılmak demekti. Ben cehennemdeydim ve cehennemin en görkemli gardiyanıyla bir kumar oynuyorduk. Üstelik ikimiz de biliyorduk; bu oyunu ikimizden birinin kazanması imkânsızdı.

Öyleyse bahisler açılsın, kalpler ortaya konsun, silahlar hemen yanlarına bırakılsın...

Şimdi şeytanlarla dans etme zamanı.”