Yaşadığımız acı olaylar bizlere çok şey öğretti. Bu nedenle bilimden, akıldan ve gerçeklerden kopmanın; Cumhuriyet’ten uzaklaşmanın, Atatürk’e sırt çevirmenin Türkiye’ye çok ağır bedeller ödettiğini gördük.

Atatürk, Kurtuluş Savaşı’nı Gazi Meclis’le birlikte yürütmüştü. Ordu, milletin ve Meclis’in ordusuydu. Subay, Cumhuriyet’in subayıydı. Mehmetçik, milletin gözbebeği ve ordunun emanetiydi. Memleket, kahraman Mehmetçiğe emanetti. Bugün bu anlayışın zedelendiği görülüyor.

Çözüm yine Gazi Meclis’in Müdafaa-i Hukuk ruhunda, Atatürk’ün yolundadır.

66. Sone

Vazgeçtim bu dünyadan, tek ölüm paklar beni.
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.
Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini,
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,
O kızoğlan kız erdem dağlara kaldırılmış,
Ezilmiş, hor görülmüş el emeği, göz nuru,
Ödlekler geçmiş başa, derken mertlik bozulmuş,
Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın,
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene,
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın,
Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen’e,
Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama,
Seni yalnız koymak var, o koyuyor adama.

William Shakespeare
Çeviri: Can Yücel