Biz Türklerin kendimiz ve çevremizle ilgili bilgilerinin, özü, parçalanamaz ve açıklanamaz çekirdeği mucizedir; biz Türkler mucize tutkunu olmanın ötesinde, mucizeyi, çoğu zaman tek ve son açıklayıcı olarak görüyoruz. Mucizesiyle mümkün olmayan ve açıklanamayanın realizasyonu olarak anlayabiliriz; Türklüğün iki görkemli kurgusu olan Osmanlı ve Cumhuriyet düzenlerine bakışımımız da hala bir mucize çerçevesini aşamamaktadır.

Yıllardır benim çaban bunu değiştirmek, bir başka söscükle, mistifiye olanı demistifiye etmek yönündedir; kolay olmadığın kabul ediyorum. Zorluk bir de, bilgimiz oluşumunda bir mucizeyi gerçekleştirmekten kaynaklanıyor; türkoloji ve bunun içinde Kemaloji adını verebileceğimiz belirleyici bölüm, son derece monolitik durumdadır.