Vapurdan iniyorum.
Evlerine çok yakın bir yerdeyim.
Yürüyorum.
Sokak lambaları, karanlık ağaçların hışırtısı ve uğultu.
Ona yaklaşıyorum.
Hayali, gözlerimde belli belirsiz. Bütün evlerde o var.
Binlerce kişiye çoğalmış sanki beni çağırıyor.
Yürüyorum.
Evlerine iyice yaklaşıyorum. Titriyorum.
Penceresi.
Perde.
Ve sızan sarı ışık.
Bir tapınağa bakar gibi saygıyla bakıyorum. Bu evde bir sözüyle bana yeniden yaşama sevinci verecek
Bir varlığın bulunduğunu bilecek kadar duyumsuyorum yaşamı. O var. Çıldıracak gibiyim. Kendimi çok
Özledim. Yani onu.
Yürüyorum.
Zamanın bittiği yerdeyim ve zamanın başladığı.
Saatlerce dolaşıyorum.
Üşüyorum.