"Gözlerimden yaşlar durmak akar, ey Ulu Ruh-Büyükatam, gözlerimden yaşlar boşanırken sana ağacın hiç çiçeklenmediğini söylüyorum. Şimdi senin karşında acınası bir yaşlı adam duruyor, ben düşmüşüm, hiçbir şey yapmamışım.

Ben daha küçücükken kolumdan tutup da beni getirdiğin bu dünyanın ortasında yaşlı halimle durmuşum, Büyükata, Büyükatam, ağacım kurudu!