Osmanlı İmparatorluğu’nda Fotoğrafçılık 1839-1923, bulunuşundan hemen sonra imparatorluk topraklarına ulaşan fotoğrafın 1839 ile 1923 yılları arasındaki serüvenini anlatıyor.

Engin Özendes, bir yandan Osmanlı toplumunun fotoğrafa ve fotoğrafçılığa yaklaşımını; geleneklerine bağlı Osmanlı sultanlarının, 19. yüzyılın bu yeni buluşuna gösterdikleri ilgiyi, hatta fotoğrafçılık mesleğini sürdürenlere verdikleri desteği anlatırken; mekândaki ve toplumdaki değişimi, her biri tarihî belge niteliği taşıyan fotoğraflarla dönemin sosyal yaşamını da gözler önüne seriyor.

Bir belge olarak gelecek kuşaklara ışık tutacağına inandığı kitabında, Osmanlı İmparatorluğu sınırları içinde çalışmış olan fotoğrafçıların ayrıntılı bir listesini de veren Engin Özendes; Türkiye’nin fotoğraf geçmişini tanımak ve araştırmak isteyenlere, Ortadoğu fotoğrafıyla ilgilenenlere de çok önemli bir başvuru kaynağı sunuyor.

Geçmişi günümüze taşıyan çok değerli fotoğraflardan oluşan Osmanlı İmparatorluğu’nda Fotoğrafçılık 1839-1923, geniş bir coğrafyada fotoğrafçılığın maceralarını anlatırken merak uyandıran pek çok soruya da yanıt veriyor:

“İslam dininin etkin olduğu Osmanlı milletler topluluğunda, Müslüman sultanların saraylarına fotoğrafın kolaylıkla girebilmesinin ve hatta onlardan destek görmesinin, fotoğrafçıların ödüllendirilmesinin gizemi neredeydi?”

“Sokaklarında kar gibi beyaz yaşmaklarıyla gezen zarif Müslüman kadınların, kırmızı fesli Osmanlı erkeklerinin gözleri; değişik bir ülkeyi tanımak için gelmiş şık Batılı kadınların ve erkeklerin bakışları, nasıl bir dünyayı izlemişti bu Doğu kültürü yaşamında?”

“Orient’in incisi; bugün dünyada en fazla değişikliğe uğramış kent İstanbul… Ve bu kentin en karışık milletleri barındıran caddesi Péra, nasıl bir yaşama tanık olmuştu?”