Türk dilinin en değerli sütunlarından biri olan Yunus Emre Türk İslam düşünce tarihinin “ulul elbab” ünvanlı ismidir.13.yüzyılda Anadolu’da yaşamış sıradan bir derviş olmaktan öte insanlığın cihanşümul değerlerinin en gür seslerinden biri olarak kabul görür. Mevlana’nın “Ne olursan ol, yine gel.” düsturuna karşılık Yunus Emre’de “Yaratılanı hoş gör, Yaradan’dan ötürü” düsturunu görmekteyiz. Bu düsturlar, bireysel farklılıklara ve inançlara sahip bir toplumu bir arada tutan dinamik öğretilerdir. Yunus Emre, geçmişte olduğu gibi, şimdi ve gelecekte de, zamanların ve coğrafyaların ruhuna göre akademik ve sosyal mecralarda incelenmeye ihtiyaç duyulan bir hazine olarak hep var olacaktır. Bu çalışma ile Yunus Emre’nin karizmatik şahsiyetinde “din” ve “toplum” anlayışı ele alınmıştır.