“Neşe eyleme geçiren bir tutku. Bir durgunluk hali değil. Her şeyden olduğu

haliyle memnun olmak değil. Hem kendi içimizde, hem de yakınımızdaki

insanların içinde büyüyen gücün potansiyellerinin farkına varma sürecinin

bir parçası. Spinoza’ya dayanarak, durumunuzu idrak etmeniz ve o an

yapılması gereken şey neyse ona uygun bir şekilde harekete geçmeniz

anlamına gelir. Böylelikle, değiştirme gücünüzün olduğunu, başka insanlarla

birlikte bir şeyler yaparken değiştiğinizi fark edersiniz. Neşe, mevcut

koşullara teslim olmak değildir.”

Silvia Federici

Nick Montgomery ve carla bergman, Neşeli Militanlık’ta, zamanımızın

tükenmişlik, kaygı, şüphe, ahlâkçılık, utanç gibi güçsüzleştirici eğilimleri

derinleştiren boğucu atmosferinde, gerçekten etkili ve gerçekten insanlara

iyi gelecek bir direnişin yolunu yordamını arıyorlar.

“Sekter radikalizm” dedikleri tutuma karşı, neşeli militanlığı öneriyor yazarlar.

Onlara göre sekter radikalizm, radikal politikayı ortak ve güçlendirici bir

süreç olmaktan çıkartarak rekabetçi bir performansa dönüştürüyor; insanları

“kendini diğerlerinden daha radikal hissetmenin memnuniyeti” ile “yeterince

radikal olmamanın üzüntüsü” arasında savurup duruyor. Buna alternatif

olarak önerdikleri neşeli militanlığı, dostluğa, özgürlüğe, sevgiye, yakınlığa,

özene, güvene, sorumluluğa değer veren ve insanı “hissedebilir ve yeni

şeyler yapabilir hale getiren” bir aktifleşme olarak düşünüyorlar.

Neşeden doğan gücün dönüştürücülüğüne inanarak, militan bir neşeyle

yazılmış bir kitap.