Kişi yaşamını tanrılar düzene koyar, kendileri de yalnız başlarına, yine kendilerine yeten tanrısal bir ortamda, tanrısal düzeye uygun olarak yaşarmış. Varoluş, tanrıların ışıyan aydınlığında, kendi özü içinde, bir çaba niteliğinde sezilir.