“Aşk verilmiş, alınmış ve şimdi de… çalınmıştı. Kimse bir hırsızdan çalamaz, özellikle de benden ve ben, son nefesime kadar benim olanı savunacağım. Mesele benim neyi feda etmeye hazır olduğum değil, onu kimin hak ettiği…”

Bir zamanlar, aptal gibi Elder’ı kendime âşık edersem, her şeyin mükemmel olabileceğine inanmıştım.

Şimdi ben kaybolmuştum, o benim peşimdeydi ve her şey bizim mutlu sonumuzdan çok uzaktı.

Bana kalbini vermişti, ben de ona bir söz vermiştim ama gerçek aşkın başkaları için kutsallığı yoktu.

Savaş yaklaşıyordu, felaket yaklaşıyordu ve ben savaşmadan pes etmeyecektim.

Elder benimdi.

Ben de onundum.

Ve kimse bizi ayıramazdı.