Ahu Dila Tanin’in küçük yaşta öğrendiği tek gerçek, sevginin herkes için aynı şey olmadığıydı. Kendi acısına sessiz kalmayı uzun zaman önce öğrenmişti ama kız kardeşinin acısına asla!

Kız kardeşini iyileştirmek için çıktığı bu yolda her şeyi göze almıştı. Bir gece ansızın hayatına dahil olan ve kendi gölgesinden kaçan bir adam, ona yol gösterebilecek miydi?

Çakır Kağan Alicioğlu ya da şehrin karanlığında fısıltıyla anılan adıyla Gölge, yeraltının kurallarını sırtında taşıyan adam… Bir tarafı, kadife sessizlikte çalan bordo kutulu kemanın sahibine delicesine âşık, diğer tarafı da kan izlerini soğuk bir bakışla silen Gölge’ydi.

Bir serçe, kendi bataklığından kanat çırparak çıkabilir miydi?

“Sessizliğin bir çığ gibi büyüsün ama beni yanına al. Yeter ki yanında olduğumu bileyim. Sana bakarken ilkbaharını hiç yaşayamadığım bir şehrin kışına uyanmış gibi hissediyorum. Beni ilkbaharını bilmediğim şehrin kışında bir başıma bırakma, Dila.