Hepimiz karanlığı sığınmış böcekler değil miyiz aslında...

Antenlerimiz korkuyla, acıyla, aldatılmanın ironisiyle titremiyor mu sanki... Saklandığımız yerden yeryüzüne, yeryüzünün kötü adamlarına şüpheyle yaklaşmıyor muyuz.. Bizler de delirmeyecek miyiz bu sistemde, bu koşullarda, bu baskıyla... Her an üstümüze bir terlik inebilir, sevgilimizin yüzü cibinlikle örtülebilir ya da ruhumuza sıkılan bir flitle zehrin doruklarına ulaşabiliriz.. Artık mutluyuz. Çünkü bunca böceksavarın saldırıya geçtiği bir coğrafyada ters dönsek bile hala ayaklarımızı oynatabiliyor ve gökyüzüne, gökyüzünün şahane yıldızlarına, yıldızlardaki küçük prenslere umutla bakabiliyoruz. İyiyiz, iyiyiz... Hakikaten iyiyiz. Öldüremiyorlar. Ezemiyorlar. Milyonlarcayız. Daha da milyonlara katlanacağız. Heey! Gregor Samsa!.. Orda mısınnnnn?! Sen de ordaysan, bil ki kazanacağız!

Küçük İskender'den tüyler ürpertecek kadar sürrealist bir çalışma daha!

Gülümseyin ve gülümseyebildiğiniz için ağlayın!