Bir rivayete göre yolları sonsuza kadar birleşecek bir kadın ve erkek, geçmiş bir zamanda mutlaka birbirlerinin yanından geçmiştir. Aynı kaldırım taşına basıp aynı karanlığın, rüzgârın ya da güneşin yansımasına dokunmuştur. Ve... Çoğu bunu asla bilmeyecekti... Kader çizgisi, karıncanın gece yarısı yürüyüşü kadar gizli adımlarla örülmüştü.
Belgin taşındığı yeni mahallede yan komşusu Asaf’la daha önce de karşılaşmıştı ama birbirlerini fark etmemişlerdi. Geçmiş onları bir şekilde ayırmış olsa da her şey zamanını beklemişti. Bir bahar günü ilk kez yüz yüze geleceklerdi…
“Yaşama ihtimalim varken yaşayamadıklarım ağlatıyor beni. Çok acıtıyor, ne geriye dönebiliyorum ne ileri gidebiliyorum. Kaçırdıklarım canımı yakıyor ve hiç sahip olamayacaklarım.”
“İhtimaller bile ihtimal dahilindedir Megara. Böyle ağlama, belki bir ihtimal daha vardır.”