ben, yeryüzünün yaşlı şairlerinden biri,

taşların, otların, kuşların dilini

çözmüş sanırdım kendimi,

ne büyük aldanış!

oysa Gazzeli çocuklar üstüne

insanların kendi diliyle

konuşmak istemeye göreyim,

hemen titriyor, boğuklaşıyor sesim.

ve orada bombalanan okulların, hastanelerin,

yerle bir edilen vicdanın

yıkıntıları içinden yükselen

katıksız, falsosuz

ve hayat gibi de haklı

sesini, insan yüreğinin

çıkarmakta, bilsen,

nasıl da zorlanıyorum!