'''On yıl süren Oslo müzakerelerinde ve ondan sonraki
''barış süreci''nde iddia edildiği üzere, masanın iki
yanına eşit koşullarda oturan ''iki taraf'' falan yok.
Ortada bir işgal eden var, bir de işgal edilen. 1948''den
beri milyonlarcası yurtlarından, topraklarından sürülen
Filistinlilerin ellerinde koz olarak bulunan yegâne
dayanak, kahredici gerçeklikleri: oradalar, bir yere
gitmiyorlar...

''Kadim Filistin'' davası kaybedilmiştir artık, fakat tam
da aynı sebeplerle, ''kadim İsrail'' davası da
kaybedilmiştir. Üstelik bugün, Ortadoğu''da kalıcı bir
çözüm bulunmasının önündeki engel, ne Arafat gibi
beceriksiz Arap liderleri, ne Şaron gibi zalim İsrail
yöneticileri, ne de sayıları her gün artan
yerleşimlerdir.

Asıl engel, Amerika Birleşik Devletleri''nin ta
kendisidir.
Benim öngörebildiğim çözüm, güçlü tarafın, yani
İsraillilerin cömertliğine bağlı olarak, gizli
müzakerelerle ve kapalı kapılar arkasında yapılan
pazarlıkları kovalamak değil, iki halkın tek bir devlet
çatısı altında barış içinde ve birbirlerinin haklarını
tanıyarak birarada yaşayabilmesinin koşullarını
yaratmaktır.''''