“Yavaş yavaş, güzel olan silikleşti; yerini çirkine bıraktı.”

“Can çekişirken, boğulma hissi içinde çırpınarak ölüme bir an önce ulaşmak için dua ediyordu.”

“Altın bir kafeste, celladının elinde solmayı bekleyen bir gül…

Travma geçirmiş genç bir hemşire... Kuzey ormanlarının soğuk kalbinde gizlenmiş, tarifi imkânsız kötülüklerle dolu lüks bir köşk...Vahşice sakatlanmış bir mahkûm ve yardım bekleyen talihsiz bir aile…

Ruhu uzun zaman önce yok olmuş bir genç ve acımasız bir efendiye hizmet eden sadakati…

Karanlığın derininde gizlenmiş, en korkunç zulümleri yapabilecek lanetli bir canavar...

Güzel ve Çirkin, içten bir aşk sayesinde bir canavarı evcilleştirip kötüyü iyileştiren bir âşığa çevirir. Peki ya bu aşk aslında sadece sağlıksız bir takıntı ve aşağılık dürtüleri gerçekleştirmek için başvurulan korkunç bir yolsa?