Çoğu hep arkadaştılar; sonra kendi yollarına gittiler. Sadece kalplerinde sakladıkları sırlarla yeniden buluştuklarında; savaş söylentileriyle çalkalanan, gölgeli bir dünyadan bahsediliyor, mitolojik, efsanevi yaratıkların, korkunç canavarların hikâyeleri onların da kulaklarına geliyordu. 

Söylentiler ve ne olabileceğine dair bilinmezliğin şaşkınlığındaki arkadaşlar; büyülü, kristal bir asa taşıyan, güzel, kederli bir kadınla karşılaşırlar. Asanın ışığında, giderek kararan gölgelerin ardındakileri gören yol arkadaşları; Bozkırlı kadının çağrısıyla dünyanın kaderini şekillendirmek üzere gölgenin derinliklerine doğru yola koyulurlar.

Kimse onların birer kahraman olduklarına inanmıyordu...
Kimse; kendileri bile...