Halil Cibran Asi Ruhlar’da (1908) insan ruhuna ve kalbine ket vuran her türlü geleneğe ve yasaya karşı çıkar: Verde’l Hânî ve Gelin Yatağı kadınlar için bir hapishaneye dönüşen evlilik kurumunu ve namus mefhumunu sorgularken, İmansız Halil yozlaşmış iktidara çanak tutan kiliseyi eleştirir. Sağlığında yayımlanan son yapıtı Yeryüzü Tanrıları’nı (1931) Cibran bir mektubunda şöyle açıklar: “Yeryüzü Tanrıları insandaki üç temel doğal gücü simgeliyor: güç arzusu, dünyayı yönetme arzusu ve aşk.” El-Muhacir gazetesinde yayımlanan Müzik’teyse (1905) Cibran, tutkuyla sevdiği bu sanata dair duygu ve düşüncelerini konusuna yaraşan ezgisel, lirik bir dille aktarır. Bu eserler Cibran’ın dünya görüşünün çeşitli yön ve evrelerinin yanı sıra yazarlığının kapsamını da gözler önüne seriyor.