Bir adam: Sarhan Şahzade.

Âşık olduğu annesinin ve kendisine âşık olan karısının ölümlerinden dolayı kendini suçlayan Sarhan, hayatını kızı ve vatanına adamıştır.

Ta ki bir yanlışlık sonucu yanına getirilen Kelebek’i görene kadar...

Bir kadın: Ömür Doğan.

Babasının kötü giden işleri yüzünden hayallerini bir rafa kaldırmış, sakin hayatında düğünü için gün sayıyordu. Komşuları Süreyya teyzenin evini yakan adamları polise şikâyet etmesiyle, sakin ve huzurlu hayatı altüst olmuştur.

Ta ki bir gün başkası yerine kaçırılıp orman gözlü adamı görene kadar...

“Biliyorsun ben özel görevdeyim. Hiçbir zaman al bayrağa sarılı tabutum gelmeyecek önüne. Eğer ölüm haberim geldiğinde ağlamayacaksan evlen benimle, Kelebek.”

Birkaç dakikalık dil tutulmasının ardından nihayet sesimi bulabilmiştim. Böyle bir teklif beklemiyordum. Her şeyi duymayı bekliyordum ama bu kelimeleri hayır. Bir an onun olmadığını düşündüm.

Sadece bir iki saniyelik...

O an ciğerim dağlanmış gibi dayanılmaz bir acı hissettim.

Onun olmadığı bir dünyada yaşamak...

Asla!