Ve etrafındaki gölgelerin gitgide hızlanan dansında, Nehir Efser adımlarını karıştırmak üzereydi.

Nehir Efser, muskalanmış kurbanlar, zehir ve büyü emarelerini seçmeye başladıkça nasıl bir labirentte yürüdüğünü fark ediyordu. Çok geçti artık. Korkusu yoktu. Pişmanlıkları da!

Arim Alator'un Nehir Efser için, hem cellat hem de koruyucu olması, kadınla arasında korkunç ve ayrıcalıklı bir ilişki yaratıyordu. Bu, onun daha önce denemediği bir şeydi! Muhtemelen de ölümcüldü.

Arim Alator elini cesedin alnına koydu. Fısıldadı:

“Nefesimizin ve karanlığımızın sahibi, bizi şerle sınadın, karanlıkla da sına!”

Nehir Efser şiddetle ürperdi. Morgun havasında bir değişiklik vardı.

“Bizi ölülerle sınadın! Cesetlerle de sına!”

Bulundukları o buz gibi salon bir an yalpaladı. Nehir Efser bir an zannetti ki, bütün çekmeceler açılacak. İçinde yatan onlarca ceset kalkıp ölü gözlerini onlara dikecek!