Osmanlı kumandanı İskender Paşa, hiç beklemediği bir anda Şah’ın oğlu İsmail Mirza’nın pususuna düşerek savunmakta olduğu Erciş ve Ahlat’ı düşmana terk etmek mecburiyetinde kalmıştı.

Acımasızlığıyla tanınan İsmail Mirza, Erciş Kalesi’nin kapılarından şehre girer girmez çoluk çocuk, kadın, ihtiyar demeden herkesi yok etmiş; bir tek canlıya bile aman vermemişti. İskender Paşa, bu gafletinin ölümle cezalandırılacağını gayet iyi bilmekteydi.

Büyük hatasından dolayı hayatının sona ereceğini bekleyen Paşa, daha önceki büyük hizmetlerinin karşılığı olarak padişahın kendisine gönderdiği hediyeyi görünce şaşırdı. Sapı ve kını som altından olan kılıcı dualarla öperken, Acem Şahı’na kaybettiği savaşın tesellisini yaşıyordu.

Artık bundan böyle bu değerli kılıcı hak uğrunda, hakikat uğrunda sallayacaktı. Çünkü padişahın büyük armağanı, İskender Paşa’nın yegâne tesellisiydi.