7 Mart 1878’de Bursa’da doğan Ahmet Ferit, II. Meşrutiyet ve Cumhuriyet devirlerinin en seçkin simalarından biriydi.

Fransa’da tahsili esnasında siyasete giren Ahmet Ferit Tek, 1908 yılında Meşrutiyet’in ilanından sonra ülkeye dönerek 1908–1913 tarihleri arasında Mülkiye Mektebi 18. asır siyasi tarih muallimliği yaptı.

Dâhiliye encümenine azası olarak “İdare-i Umumiye-i Vilayet” ve “İdare-i Hususiye-i Vilayet Kanunları”nı hazırladı. 1912 tarihinde Millî Meşrutiyet Fırkasını kurdu. Aynı yıl partinin yayın organı olarak İfham gazetesini çıkardı.

İttihat ve Terakki Hükûmetini eleştirmesi üzerine 1914–1917 yılları arasında sırasıyla Bursa, Sinop ve Bilecik’e sürgün olarak gönderildi.

Dönüşünde Damat Ferit Paşa’nın II. Kabinesi’nde, Mayıs 1919–Temmuz 1919 tarihleri arasında nafıa nazırı oldu. 9 Aralık 1919’da Millî Türk Fırkasını kurdu.

30 Mayıs 1920 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisine katıldı. 18 Temmuz 1920 tarihinde maliye vekilliği uhdesine verildi. İcra Vekilleri Heyetinin 26 Ekim 1921 tarihli kararıyla Paris temsilciliğine atandı, daha sonra Lozan görüşmelerine katıldı.

30 Ekim 1923’te kurulan İsmet Paşa’nın ilk Cumhuriyet Kabinesi’nde ilk dâhiliye vekili oldu. Bu görevi sırasında 150’likler listesi ile 1924 yılında “Köy Kanunu”nu hazırladı.

6 Mayıs 1925–1932 tarihleri arasında Londra, 1932–1939 tarihleri arasında Varşova, 1939–1943 tarihleri arasında Tokyo büyükelçiliği görevlerinde bulundu.

25 Kasım 1971’de vefat etti. “Tarih-i Siyasi”, “Tarih-i Medeniyet” ve “Turan” isimli üç eseri vardır.