… “Kalın yerinizde! Üzerime varmayın!” Gelenler durdu.

Yusuf’un bir kibrit çaktığını gördüler. Önündeki ilk balyaya

tuttu kibriti. Bir kibrit daha onun yanındaki balyaya. Kuru

tütünler önce bir duman salmıştı. Sonra bir alev kolonu

yükseliverdi alanın ortasında…

Arabasına bindiğini gördüler Yusuf’un. Bir elinde dizginler,

ayakta dimdikti. Kamçıyı tuttuğu öbür elini kaldırıp uzatmıştı.

Tekel’e doğru: “Dumanını alırsınız dedim, alın, sizin olsun!”…